مرزبانان رویاهای ایران

به نامِ روشنِ فردا

تقدیم به جوانانِ غیور و صبورِ ایران زمین؛ همان‌هایی که در «تنگنای» روزگار، مسیرهای تازه می‌سازند.

این روزها اگر نگاهی به نقشه‌ بیندازیم، «تنگه هرمز» را می‌بینیم؛ باریکه‌ای که نبض جهان در آن می‌تپد. اما حقیقت آن است که تنگه واقعی، قلبِ تپنده‌ی شما جوانان است. شما که در شرایط کنونی، با وجود تمام فشارها و تلاطمِ امواج، همچون صخره‌های استوارِ هرمز، ایستاده‌اید تا چراغِ امیدِ این سرزمین خاموش نشود. 

می‌دانیم که عبور از این روزهای حساس، صبری فولادین می‌طلبد، اما یادتان باشد که خاصیتِ «تنگه» در این است که بعد از آن، اقیانوسی بی‌کران آغاز می‌شود. تلاش امروز شما، همان پلی است که ما را از این مسیر دشوار به ساحل آرامش و شکوفایی می‌رساند. شما مرزبانانِ رویاهای این وطن هستید و هیچ موجی توانِ عقب راندنِ اراده‌ای که به عشقِ ایران می‌تپد را ندارد.